30 Aralık 2010 Perşembe

Geldim Ama Yoktun

Oraya gittiğimde, daha girişte nasıl bir hal alıyorum bilemezsin. Her seferinde insan bu hislere kapılabilir mi? Evet kapılır. O koskoca yerde her bir şeyi yok sayıp, sadece odaklanmak istediğin şeye odaklanabilir mi insan? Evet odaklanır. İşte ben o an soluk alıp verirken bütün havayı ciğerlerim de hissediyorum. Oradan geçerken her seferin de o görüntüyü dondurmak istiyorum. Pencereye geçip hayran hayran bakıyorum etrafıma. Ve yine her seferinde işte işte biliyor diyorum. Aynı yerleri görmek aynı yerleri bilmek beni mutlu ediyor. Ama sen bunları bilmiyorsun. İlk defa ben geldim ama sen bunu bilmedin bilmeyeceksin.

9 Aralık 2010 Perşembe

Down Sendrom Teşhisi

Bu doktorlar neden böyledir ki? Koyacağınız teşhisi adam gibi koyun işte, neden insanların yüreklerini ağızlarına getirirsiniz. Koyun can derdinde kasap et derdinde misali. Ablam küçük kızına hamileyken ben daha lise öğrencisiydim. O günü hiç unutamam; okuldan bir geldim ki ablam bizde ve yatıyor, gözleri olmuş kan çanağı gibi. Dedim neyin var hasta mısın? Evet dedi biraz rahatsızım. Eve geldiğimde kurt gibi açtım. Annemin o güzel pastalarından almışım tam çayımı yudumlayacak iken, ablam dayanamadı başladı konuşmaya. Konuşurken gözleri doluyordu. Seda doktordan geldik, bebek Down Sendromlu olabilirmiş. Doktor bey bilmem kaç boyutlu test istemiş, bilmem sıvı alma testi istemiş, hayatımda hiç duymadığım bir sürü teferruat... Elimde ne varsa bıraktım, dayanamadım ablamın o haline. Dedim yoktur bir şey sadece önlem içindir bunların hepsi, bütün hamile bayanlardan istiyordur belki. Ablacığım yok diyor. Yüzdelik dilimini de söylüyor, oldukça yüksek bir rakam. Tabi ben şok oldum. Neyse dedik hayırlısı olsun, ben biraz uzanacağım dedim ve odama çekildim. Benim ablamı teselli etmem gerekirken bir baktım ablam yanımda beni teselli ediyor.
Kısa bir süre içinde bütün testlerden geçti. Ablamın tahlilleri sürerken ailecek ömrümüzden ömür gitti sanki. Maddi manevi fazlasıyla hasar gördük ama sonuç olarak her şey normal çıktı. Dünyalar bizim olmuştu sanki, bebeğimiz sağlıklıydı. Bu olayın bir benzeri diğer yeğenimin başına da geldi. Şimdi soruyorum, insanların hayatları doktorların elinde iken neden her şey bu kadar basit gelir. Bir çocuğun Down Sendromlu olması bir aile için kolay bir şey midir ki bu teşhisi sen daha araştırmadan nasıl koyabiliyorsun be acemi doktor.